Posts tagged ‘XML’

XML w C++ – proste rozwiązanie

2010-05-19 16:13

XML kojarzy się raczej z technologiami webowymi i językami, które się z nimi wiążą – jak C#, Java, Ruby, itp. Nie zapominajmy jednak, że jest to także pewien format zapisu informacji. Ma on swoje wady (duży rozmiar), ale również zalety – jak np. możliwość edycji dowolnym edytorem tekstu – które mogą być pożyteczne w wielu zastosowaniach. Także wtedy, gdy piszemy w C++.
Oczywiście stworzenie własnego parsera XML nie jest bardzo trudne – mogę to powiedzieć z czystym sumieniem, gdyż samemu zdarzyło mi się takie dzieła (o różnym stopniu skomplikowania i funkcjonalności) popełnić w ilości co najmniej dwóch :) Nie jest to jednak zajęcia specjalnie kreatywne. Są też dla niego alternatywy i właśnie o jednej z nich – bibliotece dla C++ przeznaczonej do obsługi XML-a – chciałbym dzisiaj napisać.

Nazywa się ona TinyXML i jest to nazwa nadzwyczaj trafna. Jest to bowiem mały (ok. kilka tysięcy linii) i zgrabny kawałek kodu, który pozwala operować na dokumentach XML zarówno sensie odczytu, jak i zapisu. Rozprowadzany jest on na licencji ZLib, pozwalającej na używanie w produktach komercyjnych i niekomercyjnych. A ponieważ składa się na niego tylko kilka plików .cpp, łatwo korzystać z niego w projektach albo nawet dołączyć do własnego frameworka czy engine‘u.
A korzystać z TinyXML warto. Wśród istotnych cech tej biblioteki można wymienić to, że:

  • parsuje ogromną większość dokumentów XML; aktualnie kłopoty ma jedynie z tymi, w których specyfikacje DTD są osadzone bezpośrednio w sekcji <!DOCTYPE> (czyli z czymś, czego nikt normalny już nie używa ;-))
  • opiera się na modelu DOM (Document Object Model), czyli udostępnia zawartość plików XML w postaci drzewka elementów
  • obsługuje kodowanie UTF-8
  • używa STL i operatorów strumieniowych – ale tylko wtedy, jeśli o to poprosimy, definiując odpowiednie makro w czasie kompilacji

Nie mniej ważne jest to, że biblioteka TinyXML jest prosta w obsłudze. Jeśli mieliśmy coś wspólnego z przetwarzaniem XML w innych językach programowania, nie powinna nam ona sprawić żadnego kłopotu. Nie ma w niej naturalnie żadnych zaawansowanych feature‘ów w rodzaju zapytań XPath, transformacji XSL czy walidacji w oparciu o XML Schema, bo nie do takich zastosowań została ona stworzona. Jeżeli jednak nie potrzebujemy takiej zaawansowanej funkcjonalności, a chcemy jedynie np. odczytywać i zapisywać XML-owe pliki konfiguracyjne, stworzyć klienta RSS czy wykonywać tysiące innych pożytecznych, a nieskomplikowanych operacji na znacznikowym formacie danych, to TinyXML jest całkiem dobrym wyborem.
No, chyba że bardzo lubimy samodzielne pisanie parserów ;)

Tags: , , ,
Author: Xion, posted under Programming » 8 comments

Triki z PowerShellem #10 – XML

2008-08-25 0:12

Obecnie magiczne trzy literki XML pojawiają się przy okazji niemal każdego aspektu programowania i informatyki w ogóle. Do przetwarzania danych zapisanych w tej postaci istnieje niezmierzona wręcz ilość różnych narzędzi. Nie jest więc niespodzianką, że nasz ulubiony PowerShell w tej dziedzinie również daleko nie odstaje :)
Jako parsera używa on oczywiście narzędzi zawartych w .NET, a dokładniej w przestrzeni nazw System.Xml. Są one jednak o wiele wygodniejsze w stosowaniu w skryptach PSh niż w zwykłych aplikacjach .NET. Spójrzmy chociażby na poniższy przykład:

  1. # rss.ps1
  2. # Czytnik kanałów RSS
  3. param ([string]$url = $(throw "No RSS specified"))
  4.  
  5. # Ściągnij zawartość kanału RSS jako XML
  6. $webClient = New-Object Net.WebClient
  7. $xml = [xml]$webClient.DownloadString($url)
  8.  
  9. # Wyświetl pozycje z wszystkich kanałów
  10. foreach ($chan in $xml.rss.channel)
  11. {
  12.     foreach ($item in $chan.item)
  13.     {
  14.         "[" + $item.pubDate + "] " + $item.title | Out-Host
  15.     }
  16. }

To nic innego, jak najprostszy czytnik kanałów RSS. Pobiera on i wyświetla nagłówki wraz z datą ich publikacji z podanego URL-a, co wygląda choćby tak:

[Fri, 22 Aug 2008 11:21:52 +0000] Używanie nagłówków Windows
[Tue, 19 Aug 2008 10:53:24 +0000] To, czego oczekuje kompilator
[Sat, 16 Aug 2008 19:28:58 +0000] Statystyczny warsztatowicz
[Thu, 14 Aug 2008 06:24:54 +0000] Makra z wielokropkiem
[Mon, 11 Aug 2008 20:12:17 +0000] Długie ciągi odwołań
[Fri, 08 Aug 2008 20:00:57 +0000] Obiektowy szowinizm
[Tue, 05 Aug 2008 15:21:31 +0000] Czy void jest typem
[Mon, 04 Aug 2008 15:12:30 +0000] Prawie jak mapa
[Sun, 03 Aug 2008 15:33:28 +0000] Triki z PowerShellem #9 – Potokowanie
[Thu, 31 Jul 2008 14:34:14 +0000] Przeciążanie przecinka

Taka jest operacja jest całkiem łatwa do przeprowadzenia. Sparsowanie łańcucha znaków do postaci XML-owego drzewka DOM, reprezentującego jego zawartość polega na przykład na “rzutowaniu” tekstu na typ xml (będący aliasem na System.Xml.XmlDocument) – i już. Następnie możemy dostać się do poszczególnych tagów używając po prostu kropki. Zatem np. $xml.rss pozwala odwołać się do głównego elementu (<rss>) w dokumencie RSS. Jeśli zaś pod daną nazwą kryje się więcej niż jeden element, możemy je iterować tak samo, jak każdą inną kolekcję (a więc np. przez foreach).

Do bardziej zaawansowanych operacji należy zapewne wykorzystać właściwości i metody klasy XmlDocument. Ale do prostych zastosowań związanych z XML-em, jakie mniej lub bardziej systematycznie przytrafiają się każdemu, powyższy sposób postępowania może być całkowicie wystarczający.

Tags: ,
Author: Xion, posted under Applications, Internet » 3 comments

Znaki białe i bielsze

2008-06-22 22:23

W językach programowania i opisu (np. HTML lub XML) ważną rolę odgrywają tzw. białe znaki (whitespaces). Nie są one nigdy wypisywane ani drukowane jako symbole, ale zajmują miejsce na ekranie i czasem powodują dodatkowe efekty (jak na przykład przejście do nowego wiersza w przypadku znaku końca linii – line feed). W wielu przypadkach parsery tekstowe ignorują większą ilość tego typu znaków, pozwalając dzięki temu na dowolne formatowanie kodu. Ale czasami jest wręcz odwrotnie: istnieje mianowicie ezoteryczny język programowania – zwany oryginalnie Whitespace – w którym to właśnie znaki niedrukowane (a dokładniej spacja, tabulator i znak końca wiersza) są jedynymi, które są interpretowane jako kod.

Jakie jednak znaki należy uważać za niedrukowane?… Sprawa nie jest taka prosta, gdyż, podobnie jak rozróżnienie liter wielkich i małych, zależy ona od ustawień lokalnych języka. Większość języków programowania dysponuje aczkolwiek odpowiednią metodą sprawdzenia. W C++ jest to na przykład standardowa funkcja isspace. Ponieważ jednak w grę wchodzą ustawienia kulturowe, rezultaty zależą od języka systemu operacyjnego (przynajmniej teoretycznie).
W Unicode mamy na szczęście standardowo zdefiniowane, które znaki są traktowane jako białe. Te właśnie są sprawdzane przez metody w rodzaju java.lang.Character.isWhitepace w Javie czy System.Char.IsWhiteSpace w .NET. Działają one tak samo niezależnie od kontekstu kulturowego.

A co mamy zrobić, jeśli optujemy za ANSI? Wówczas możemy ustalić sobie swój własny zbiór znaków interpretowanych jako białe. Według mnie najlepszym zestawem jest następujący:

  1. bool IsCharWhitespace(char c)
  2. {
  3.     return (c == 0x09 || c == 0x0A || c == 0x0D || c == 0x20);
  4. }

Te znaki to kolejno: tabulator (poziomy) (\t), line feed (\n), znak powrotu karetki (carriage return, \r) i zwykła spacja. Za takim wyborem przemawia chociażby fakt, że właśnie te znaki są uważane w XML za białe i że obejmują różne standardy kodowania końca wiersza na różnych platformach. Dwa inne znaki: tabulator pionowy (0x0B) i form feed (0x0C) są jeszcze uważane za białe w C, ale stosuje się je chyba zbyt rzadko, aby trzeba się było nimi przejmować :)

Tags: ,
Author: Xion, posted under Programming » Comments Off on Znaki białe i bielsze
 


© 2017 Karol Kuczmarski "Xion". Layout by Urszulka. Powered by WordPress with QuickLaTeX.com.