Posts tagged ‘templates’

Python is the Worst Part of C++

2013-07-15 22:15

I’ve had a peculiar kind of awful realization after listening to a C++ talk earlier today. The speaker (Bjarne Stroustrup, actually) went over a few defining components of the language, before he took a much longer stop at templates. In C++14, templates are back in the spotlight because of the new constraints feature, intended to make working with (and especially debugging) templates much more pleasant.

Everyone using C++ templates now is probably well accustomed to the cryptic and excessively long error messages that the compiler spits out whenever you make even the slightest of mistakes. Because of the duck typing semantics of template arguments, those messages are always exposing the internals of a particular template’s implementation. If you, for example, worked with STL implementation from Visual C++, you would recognize the internal __rb_tree symbol; it appeared very often if you misused the map or set containers. Its appearance was at best only remotely helpful at locating the issue – especially if it was inside a multi-line behemoth of an error message.

Before constraints (or “concepts lite”, as they are dubbed) improve the situation, this is arguably the worst part of the C++ language. But alas, C++ is not the only language offering such a poor user experience. As a matter of fact, there is a whole class of languages which are exactly like that – and they won’t change anytime soon.

Yes, I’m talking about the so-called scripting languages in general, and Python in particular. The analogies are striking, too, once you see past the superfluous differences.

Take the before mentioned duck typing as an example. In Python, it is one of the core semantical tenets, a cornerstone of language’s approach to polymorphism. In current C++, this is precisely the cause of page-long, undecipherable compiler errors. You just don’t know whether it’s a duck before you tell it to quack, which usually happens somewhere deep inside the template code.

But wait! Python et al. also have those “compiler errors”. We just call them stacktraces and have interpreters format them in much a nicer, more readable way.
Of course unlike template-related errors in C++, stacktraces tend to be actually helpful. I pose, however, that it’s mostly because we learned to expect them. Studying Python or any other scripting language, we’re inevitably exposed to them at the very early stage, with a steady learning curve that corresponds to the growing complexity of our code.
This is totally different than having the compiler literally throw its innards at you when you try to sort a list of integers.

What I find the most interesting in this whole intellectual exercise is to examine what solutions are offered by both sides of the comparison.
Dynamic languages propose coping mechanisms, at best. You are advised to liberally blanket your code with automated tests so that failing to quack is immediately registered before the duck (er, code) goes live. While some rudimentary static analysis and linting is typically provided, you generally cannot have a reasonable idea whether your code doesn’t fail at the most basic level before you actually run it.

Now, have you ever unit-tested the template specification process that the C++ compiler performs for any of your own templates? Yeah, I thought so. Except for the biggest marvels of template metaprogramming, this may not be something that even crosses your mind. Instead, the established industry practice is simply “don’t do template metaprogramming”.

But obviously, we want to use dynamic languages, and some of us probably want to do template metaprogramming. (Maybe? Just a few? Anyone?…) Since they clearly appear to be similar problems, it’s not very surprising that remedies start to look somewhat alike. C++ is getting concepts in order to impose some rigidity on the currently free-form template arguments. Python is not fully on that path yet but the signs are evident, with the recent adoptions of enums (that I’ve fretted about) as the most prominent example.

If I’m right here, it would be curious to see what lies at the end of this road. In any case, it will probably have been already invented fifty years ago in Lisp.

Tags: , , , , ,
Author: Xion, posted under Programming » Comments Off on Python is the Worst Part of C++

Testing Jinja Templates

2013-07-06 21:43

If you use a powerful HTML templating engine – like Jinja – inevitably you will notice a slow creep of more and more complicated logic entering your templates. Contrary to what many may tell you, it’s not inherently bad. Views can be complex, and keeping that complexity contained within templates is often better than letting it sip into controller code.

But logic, if not trivial, requires testing. Exempting it by saying “That’s just a template!” doesn’t really cut it. It’s pretty crappy excuse, at least in Flask/Jinja, where you can easily import your template macros into Python code:

  1. {% macro hello_world() %}
  2.     Hello world!
  3. {% endmacro %}
  1. import flask
  2. hello_world = flask.get_template_attribute('hello.html', 'hello_world')
  3. print hello_world()

When writing a fully featured test suite, though, you would probably want some more leverage Importing those macros by hand in every test can get stale rather quickly and leave behind a lot of boilerplate code.

Fortunately, this is Python. We have world class tools to combat repetition and verbosity, second only to Lisp macros. There is no reason we couldn’t write tests for our Jinja templates in clean and concise manner:

  1. class Hello(JinjaTestCase):
  2.     __template_imports__ = {
  3.         'hello_world': 'hello.html',
  4.     }
  5.  
  6.     def test_hello_world(self):
  7.         result = self.hello_world()
  8.         self.assert_in("hello", result.lower())
  9.         self.assert_in("world", result.lower())

The JinjaTestCase base, implemented in this gist, provides evidence that a little __metaclass__ can go a long way :)

Tags: , , , ,
Author: Xion, posted under Programming » Comments Off on Testing Jinja Templates

Self-Replacing Script Blocks for Dynamic Lists

2012-01-17 8:52

On contemporary websites and web applications, it is extremely common task to display a list of items on page. In any reasonable framework and/or templating engine, this can be accomplished rather trivially. Here’s how it could look like in Jinja or Django templates:

  1. <ul>
  2. {% for item in items %}
  3.     <li>{{ item }}</li>
  4. {% endfor %}
  5. </ul>

But it’s usually not too long before our list grows big and it becomes unfeasible to render it all on the server. Or maybe, albeit less likely, we want it to be updated in real-time, without having to reload the whole page. Either case requires to incorporate some JavaScript code, talking to the server and obtaining next portion of data whenever it’s needed.

Obviously, that data has to be rendered as well, and there is one option of doing it on the server side, serving actual HTML directly to JS. An arguably better solution is to respond with JSON or similar representation of our items. This is conceptually simpler, feels less messy and is potentially reusable as a part of website’s external API. There is just one drawback: it forces rendering to be done also in JavaScript.

Tags: , , , , , , ,
Author: Xion, posted under Applications, Internet » 1 comment

Szablony klas i funkcje zaprzyjaźnione

2010-06-04 21:18

Chcę dzisiaj napisać o pewnego rodzaju “ciekawostce”, związanej z dwoma pojęciami z tytułu notki, na którą natknąłem się jakiś czas temu. Po zredukowaniu nadmiaru szczegółów można przyjąć, że rzecz dotyczy sytuacji, w której mamy szablon klasy oraz zadeklarowaną wewnątrz niego funkcję zaprzyjaźnioną – na przykład przeciążony operator strumieniowy <<:

  1. #include <iostream>
  2.  
  3. template <typename T> class Foo
  4. {
  5.     private: T x;
  6.     public:
  7.         explicit Foo(T _x) : x(_x) { }
  8.         friend std::ostream& operator << (std::ostream& out, const Foo<T>& foo);
  9. };

Funkcja jest zadeklarowana, lecz nie jest od razu zaimplementowana wewnątrz bloku class. Zamiast tego umieszczamy jej kod osobno:

  1. template <typename T> std::ostream& operator << (std::ostream& out, const Foo<T>& foo)
  2.     { return out << foo.x; }&#91;/cpp]
  3. co jest może trochę osobliwe, ale wydaje się poprawne. No właśnie; wydaje się. Próba użycia tak zdefiniowana operatora:
  4. &#91;cpp]Foo<int> foo(42);
  5. std::cout << foo << std::endl; // bum[/cpp]
  6. nie przeszkadza wprawdzie kompilatorowi, jednak linker ma poważne zastrzeżenia. Okazuje się, że funkcja <code>operator &lt;&lt;</code> w wymaganej postaci nie jest zdefiniowana - czyli mamy zwyczajny <em>unresolved external</em>, aczkolwiek o niecodziennych przyczynach.
  7.  
  8. Przyznać muszę teraz, że nie jestem do końca pewien co do ich natury, jako że konsultacja z zaufanymi źródłami (w postaci książki <a href="http://helion.pl/ksiazki/c_szablony_vademecum_profesjonalisty_david_vandevoorde_nicolai_m_josuttis,cpszav.htm"><em>C++. Szablony</em></a> panów Vandevoorde'a i Josuttisa) nie dała jednoznacznej odpowiedzi, co tutaj tak naprawdę się dzieje. Przypuszczam, że ma tu miejsce pewien dziwnej interakcji między konkretyzacją szablonu klasy a deklaracją <code>friend</code>, która przy okazji jest też deklaracją funkcji <code>operator &lt;&lt;</code>. Mimo że nie stanowi ona części szablonu, owej konkretyzacji <strong>podlega</strong>, czego skutkiem jest stworzenie <strong>zwykłej</strong> (nieszablonowej) deklaracji:
  9. [cpp]std::ostream& operator << (std::ostream& out, const Foo<int>& foo);

Nie ma więc ona nic wspólnego z szablonem funkcji operator <<, który jest zdefiniowany później! W rzeczywistości wygląda zresztą tak, że ów szablon jest całkowicie pominięty przy kompilacji jako niewykorzystywany; to zapewne z powodu reguł przeciążania funkcji w C++, nakazujących najwyraźniej wybranie raczej funkcji nieszablonowej (o powyższej deklaracji) zamiast szablonu funkcji. A że przypadkiem funkcja ta nie ma implementacji… Cóż, kompilator nie ma obowiązku się o to martwić :)

Tyle moja teoria. Niezależnie od tego, czy jest ona prawdziwa czy nie, dobrze byłoby wiedzieć, jak z problemu wybrnąć. Naturalnym wyjściem jest przenieść kod funkcji tam, gdzie jego miejsce – czyli z deklaracji funkcji w klasie (opatrzonej słówkiem friend) uczynić też jej definicję. Faktycznie, to działa; najwyraźniej powstaje wtedy nieszablonowa funkcja o nagłówku danym wyżej, razem ze swoją implementacją – czyli wszystko jest w porządku.
Drugie rozwiązanie to opatrzenie deklaracji friend klauzulą template:

  1. template <typename T>
  2.     friend std::ostream& operator << (std::ostream& out, const Foo<T>& foo);

W tej wersji – jak sądzę – następuje zaprzyjaźnienie każdej specjalizacji klasy Foo z odpowiadającą jej specjalizacją metody operator <<. Oba szablony podlegają niezależnym konkretyzacjom, ale linker potrafi prawidłowo rozwiązać relację między nimi.

Uff, trochę to skomplikowane. Jak widać, z zaprzyjaźnianiem bywają problemy – i to nie tylko dlatego, iż “In C++ friends touch each other’s private parts.” ;) Dziwne efekty związane z szablonami i konkretyzacją potrafią bowiem skonfudować nawet doświadczonych programistów.

Tags: , , ,
Author: Xion, posted under Programming » 10 comments

Książka o szablonach

2008-10-06 8:49

Dzisiaj chciałem polecić pewną książkę, która jest prawdopodobnie jedyną pozycją, opisującą w tak dokładny sposób pewne bardzo obszerne, a ważne i zwykle nie do końca znane zagadnienie. Chodzi o szablony języka C++ i książkę pt. C++. Szablony. Vademecum profesjonalisty (autorzy: D. Vandevoorde, N.M. Josuttis), która o nich właśnie traktuje.

O szablonach co nieco wie prawie każdy programista zajmujący się C++, ale często wiedza ta jest raczej powierzchowna – choć niekiedy zupełnie wystarczająca. Okazuje się jednak, że ten element języka może być wykorzystany na wiele bardziej interesujących sposobów niż tylko do tworzenia klas pojemnikowych podobnych do tych z STL. We wspomnianej książce znajdziemy kilka przykładów takiego zaawansowanego operowania szablonami, łącznie z metaprogramowaniem.
Naturalnie jest tam także dokładny opis wszystkich możliwości języka C++ związanych z szablonami, obejmujący także te mniej znane ich elementy. W skrócie można powiedzieć, że znajdziemy tak niemal wszystko, co każdy programista C++ chciałby wiedzieć o szablonach, lecz boi się zapytać ;)

Taka specjalistyczna wiedza (dotykająca często szczegółów tego, w jaki sposób sam kompilator traktuje kod z klauzulami template<>) nie jest oczywiście niezbędnie potrzebna. Tym bardziej, że większość z opisanych “sztuczek” (jak np. rozpoznawanie cech typów) została już zaimplementowana w ogólnodostępnych bibliotekach (głównie częściach Boosta). Mimo to chyba warto mieć książkę, która cały bardzo ciekawy (przynajmniej wg mnie ;P) temat szablonów opisuje bardzo dogłębnie.

Tags:
Author: Xion, posted under Books, Programming » 4 comments

Bolączki C++ #5 – Szablonowe typedef

2007-10-10 21:32

Szablony to bardzo potężna część języka C++. Można przynajmniej powiedzieć, że spośród podobnych mechanizmów obecnych w wielu innych językach (jak np. typy generyczne z C# czy parametryzowane z Javy), daje on zdecydowanie największe możliwości. Ale, jak wiadomo, wszędzie można zawsze coś poprawić :)

Jednym z takich mankamentów jest choćby to, że póki co szablonowe – czyli opatrzone frazą template <...> – mogą być tylko funkcje i klasy (pomijając dość specyficzny przypadek szablonowych deklaracji przyjaźni). To może się wydawać absolutnie wystarczające, ale istnieje jeszcze jeden potencjalny kandydat na “uszablonowienie”. Chodzi tu o deklarację typedef.
Przydatność takiego ‘szablonowego typedef‘ ukazuje się choćby w tym – przyznam że generalnie niezbyt mądrym – przykładzie tablicy dwuwymiarowej:

  1. vector<vector<int> > mtxInts;
  2. vector<vector<float> > mtxFloats;

Nieco bardziej życiowy przypadek to zdefiniowanie własnego alokatora STL i chęć użycia go w standardowych kontenerach:

  1. list<int, my_alloc<int> > lstInts;
  2. list<string, my_alloc<int> > lstString;

Widać, że w obu sytuacjach pewne fragmenty nazw typów powtarzają się, co zresztą sprawia, że nazwy stają się dość długie. Są to więc doskonali kandydaci do aliasowania poprzez typedef, lecz jest tu jeden feler: w takim aliasie musimy dokładnie wyspecjalizować typ, któremu nadajemy nową nazwę. Nie można zatem zostawić sobie pewnej swobody w sposób, jaki się od razu narzuca:

  1. // źle!
  2. template <typename T>
  3.    typedef list<T, my_alloc<T> > my_list;
  4. // użycie: my_list<int> lstInts;

Po prostu w aktualnej wersji C++ nie ma szablonowego typedef. Obecnie można tylko zastosować pewien substytut, posługując się zwykłą definicją szablonu klasy:

  1. template <typename _T> struct my_list
  2. {
  3.    typedef list<_T my_alloc<_T> > T;
  4. };

która sprawi, że np. my_list::T będzie naszą listą intów z niestandardowym alokatorem.
Niezbyt to zgrabne, ale na razie musi wystarczyć. Poprawy życia pod tym względem należy spodziewać wraz z C++0x, acz proponowana składnia “szablonowego typedef” jest nieco inna od tej, którą zaprezentowałem wyżej.

Tags: , ,
Author: Xion, posted under Programming » 4 comments
 


© 2017 Karol Kuczmarski "Xion". Layout by Urszulka. Powered by WordPress with QuickLaTeX.com.