Posts tagged ‘JSON’

Adventures in Haskelland

2012-02-14 21:31

In a post from top of the year I mentioned that I was looking into Haskell programming language, and promised to give some insight on how it fares compared to others. Well, I think it’s time to deliver on that promise, for the topic of this particular language – and functional programming in general – is indeed very insightful.

I do not claim to have achieved any kind of proficiency in Haskell, of course; I might very well be just scratching the surface. However, this is exactly the sort of perspective I wanted to employ when evaluating language usefulness: a practical standpoint, held by programmer who is looking to use it for actual tasks, without having mastered it in great detail – at least initially. This is, by the way, a pretty common setting when tackling all new things related to coding, be it frameworks, software platforms or languages.

Still, I knew it was almost supposed to be a rough ride. A language whose tutorials purposefully shy away from classic Hello World example (typically inserting a factorial function instead) looks like something designed specifically to melt brains of poor programmers who dare to venture forth to investigate it. Those few who make their way back are told about in folk tales, portrayed as mildly crazy types who profess this weird idea of “purity”, and utter the word ‘monad’ with great contempt.

Okay, I may be exaggerating… slightly. But there is no denying that Haskell attained a certain kind of reputation, something like a quirky cousin in the big and diverse family of languages. Unlike Lisp, he isn’t picked on due to any (particular (and (rather) obvious)) property. There is just this general aura of weirdness and impracticality that he supposedly radiates, repelling all but the most adventurous of coders.

If it really exists, then pity: it certainly failed to repel me. As a result, I may have a story (or two) to share with those who want to learn what’s this functional business is really about, and why should they care.

Grab a chair and something to drink – it’s going to take a while. But in the end, you shouldn’t regret staying.

Self-Replacing Script Blocks for Dynamic Lists

2012-01-17 8:52

On contemporary websites and web applications, it is extremely common task to display a list of items on page. In any reasonable framework and/or templating engine, this can be accomplished rather trivially. Here’s how it could look like in Jinja or Django templates:

  1. <ul>
  2. {% for item in items %}
  3.     <li>{{ item }}</li>
  4. {% endfor %}
  5. </ul>

But it’s usually not too long before our list grows big and it becomes unfeasible to render it all on the server. Or maybe, albeit less likely, we want it to be updated in real-time, without having to reload the whole page. Either case requires to incorporate some JavaScript code, talking to the server and obtaining next portion of data whenever it’s needed.

Obviously, that data has to be rendered as well, and there is one option of doing it on the server side, serving actual HTML directly to JS. An arguably better solution is to respond with JSON or similar representation of our items. This is conceptually simpler, feels less messy and is potentially reusable as a part of website’s external API. There is just one drawback: it forces rendering to be done also in JavaScript.

Tags: , , , , , , ,
Author: Xion, posted under Applications, Internet » 1 comment

Do czego przydaje się AJAX

2011-04-16 22:44

Kiedyś wymyślono, że statyczne strony WWW są nieco nudne i że trochę bardziej zaawansowanej logiki mogłoby dodać im funkcjonalności. Powstał więc język JavaScript, który po pewnym czasie (gdy minął okres wykorzystywania go do animowanych zegarków, spadających płatków śniegu i innych niepoważnych zastosowań) znacząco zyskał na funkcjonalności. Dorobił się między innymi możliwości wysyłania dodatkowych żądań HTTP, niezależnie od pierwotnego requestu, wczytującego całą stronę.
Technika ta jest znana jako AJAX, czyli Asynchronous Javascript And XML. Ten łatwo wpadający w oko akronim jest notabene jednym z najbardziej nietrafnych, jakie da się znaleźć w całej szerokiej domenie informatyki. Jest tak dlatego, gdyż żądania HTTP wysyłane ze skryptów strony WWW:

  • wcale nie muszą być asynchroniczne, chociaż zwykle są
  • wcale nie muszą być kodowane w języku JavaScript (chociaż niemal zawsze są)
  • wcale nie muszą zwracać wyniku w formacie XML, bo zwykle używa się prostszych formatów

Ważna jest tu zwłaszcza uwaga ostatnia. Chociaż API do wysyłania żądań HTTP składa się z klasy o nazwie XMLHTTPRequest, to w istocie nie ma obowiązku korzystania z wbudowanego w nią parsera XML. Równie dobrze potrafi ona zwrócić odpowiedź serwera HTTP w postaci tekstowej, którą możemy potem przetworzyć ręcznie. W praktyce chyba najbardziej popularnym formatem zwrotnym dla zapytań AJAX-owych jest opisywany już przeze mnie JSON.
Oczywiście, nikt przy zdrowych zmysłach nie pisze samodzielnie kodu do owego “przetwarzania ręcznego” odpowiedzi z serwera. Zarówno ten końcowy etap, jak i samo wysyłanie żądania zostało bowiem opakowane w kilka użytecznych frameworków. Jednym z nich jest choćby jQuery, który poza ukrywaniem zbędnych szczegółów AJAX-u posiada też mnóstwo innych przydatnych funkcji ogólnego przeznaczenia.

Do czego może przydać się możliwość łączenia się z serwerem HTTP z poziomu Javascript? Żeby znaleźć odpowiedź, wystarczy dobrze przyjrzeć się właściwie dowolnej bardziej skomplikowanej stronie internetowej..Prawie na pewno znajdziemy na niej mechanizmy, które w tle pobierają dodatkowe dane z macierzystego serwera lub wysyłają doń jakieś informacje. Dzięki temu mogą one realizować takie funkcje jak:

  • Dynamicznie pobieranie nowych treści, które pojawiły się od czasu przeładowania witryny. Ładnym przykładem takie zachowania jest Twitter. Jeśli zostawimy stronę otwartą w zakładce przeglądarki, wówczas po jakimś czasie możemy odnaleźć na niej ramkę z napisem w rodzaju “2 new tweet(s)”, po kliknięciu której zobaczymy od razu nowe statusy.
  • Doczytywanie starszych elementów w trakcie przewijania. To odwrotny (chronologicznie) przypadek do powyższego, będący alternatywą dla stronicowania. Przykładem strony świetnie stosującej to rozwiązanie jest dzone.
  • Wyświetlanie szczegółów elementu, na przykład w dymku (tooltip) po najechaniu na niego kursorem myszy lub po rozwinięciu do większej postaci. Oczywiście ma to sens głównie wtedy, gdy treść do pobrania jest na tyle duża, że nie jest rozsądne dostarczanie jej wraz z pierwotną treścią strony.
  • Wysyłanie formularzy bez przeładowywania strony. Normalnie przesłanie formularza na stronie skutkuje jej przeładowaniem w wyniku żądania typu POST (rzadziej GET). Można jednak przechwycić zdarzenie wysłania formularza i zamiast niego przesłać zapytanie AJAX-owe. Sensownym wykorzystaniem tej techniki jest weryfikacja nazwy użytkownika po wciśnięciu osobnego przycisku w formularzy rejestracyjnym do wielu serwisów sieciowych.
  • Podpowiadanie zapytań w przypadku wyszukiwania. Tutaj nietrudno o przykłady, bo robią to wszystkie wyszukiwarki internetowe ogólnego przeznaczenia, a także sporo dedykowanych mechanizmów wyszukiwania obecnych w serwisach sieciowych.
  • Synchronizacja edytowanego dokumentu (Google Docs), obsługa czata (Facebook), map (Google Maps) i wielu innych zaawansowanych logicznie aplikacji webowych.
Tags: , , ,
Author: Xion, posted under Internet, Programming » 6 comments

JSON, czyli co dobrego dał światu JavaScript

2010-11-24 22:04

O języku JavaScript mogę powiedzieć mnóstwo złych rzeczy. Począwszy od tego, że powszechność stosowania anonimowych funkcji jako callbacków powoduje, że stężenie zagnieżdżonych nawiasów w kodzie osiąga często poziomy lispowe. Skończyć zaś mogę na koszmarnym wsparciu dla “normalnej” obiektowości, znającej chociażby pojęcie klasy i obiektu, który nie jest po prostu przypadkową kolekcją jakichś tam atrybutów.

Lecz co ciekawe, to właśnie takie traktowanie obiektów leży u źródła bardzo pożytecznego wynalazku wywodzącego się z okolic JavaScriptu – czyli formatu JSON (JavaScript Object Notation). Ponieważ w JS wszystko jest swego rodzaju hierarchicznym słownikiem, obiekt możemy zdefiniować podając po prostu listę nazw i definicji (wartości) jego składników:

  1. var foo = {
  2.     "first": "value",
  3.     "second": "another value",
  4.     "compound": { "hello": "world" },
  5.     "integer": 42
  6. }

A ponieważ JavaScript jest językiem interpretowanym, możliwe jest wykonanie kodu podanego jako tekst (funkcją eval). Stąd możliwość użycia składni samego kodu JS – a dokładniej jej podzbioru zaprezentowanego wyżej – jako formatu serializacji obiektów, a więc w praktyce do przechowywania dowolnych danych. I tym właśnie jest JSON.

Wśród zalet tego formatu, obok natywnej obsługi przez jeden z popularnych języków programowania, na pewno da się łatwo zauważyć prostotę połączoną ze sporymi możliwościami. JSON to co najmniej “hierarchiczna wersja INI” z kilkoma dodatkami, takimi jak obsługa tablic czy kluczy będących dowolnymi ciągami znaków. Format nie jest zaś ani tak rozwlekły jak XML, ani tak ścisły w swej składni jak YAML. Jest więc łatwy do czytania i pisania dla człowieka oraz nie daje dużego narzutu przy przesyłaniu przez sieć. Stąd zresztą bierze się jego popularność do takich zastosowań jak zdalne wywoływanie funkcji (RPC) jako alternatywa dla przyciężkiego, XML-owego standardu SOAP. Korzysta z niego chociażby jeden z wariantów API Facebooka.

Jak wygląda obsługa JSON-a w językach programowania poza JavaScriptem? Otóż całkiem dobrze, co też opisuję dokładniej poniżej. I tak:

  • Zwykła Java oferuje pakiet org.json, w którym potrzebne klasy (jak JSONObject i JSONArray) są dostępne do użycia.
  • W Pythonie mamy pakiet o nazwie simplejson (niektóre starsze wersje 2.x) lub po prostu json. Użycie JSON-a jest w tym języku bardzo proste ze względu na podobny do JavaScriptu model obiektowości.
  • Platforma .NET nie ma (o ile mi wiadomo) wbudowanych narzędzi do obsługi formatu JSON, ale istnieją oczywiście do tego zewnętrzne biblioteki takie jak JSONSharp czy CsJson.
    Update: Okazuje się, że serializator do formatu JSON jednak istnieje (od wersji 3.5) i stanowi go klasa JavaScriptSerializer.

Pełniejsza lista jest dostępna na oficjalnej stronie JSON-a i obejmuje chyba każdy choć trochę szerzej używany język. Niezależnie więc od tego, do czego zechcemy tego formatu użyć i na jakiej platformie pracujemy, powinniśmy być w stanie całkiem łatwo to zrobić.

Tags: , ,
Author: Xion, posted under Programming » 9 comments
 


© 2017 Karol Kuczmarski "Xion". Layout by Urszulka. Powered by WordPress with QuickLaTeX.com.