Posts tagged ‘jQuery’

Promise Objects in JavaScript

2013-10-07 21:48

JavaScript’s default mode of operation is to rely heavily on callbacks: functions invoked when a longer operation (such as network I/O) finishes and delivers result. This makes it asynchronous, which is a notably different programming style than using blocking operations contained within threads (or their equivalents, like goroutines in Go).

Callbacks have numerous problems, though, out of which the most severe one is probably the phenomenon of “marching to the right”:

  1. doSomething(withTheseArgs, function(result) {
  2.     theDoSomethingElse(function() {
  3.         nowDoThis(toThat, function(result) {
  4.             andThen(function() {
  5.                 stop(hammertime, function(result) {
  6.                     // ...and so on...
  7.                 });
  8.             });
  9.         });
  10.     });
  11. });

When using the (still) common style of providing a callback as the last argument to a function initiating an asynchronous operation, you get this annoying result of ever-increasing indentation as you chain those operations together. It feels like the language itself is telling you that it was not designed for such a complex stuff… Coincidence? ;)

But it gets worse. Operations may fail somewhere along the way, which is something you’d probably like to know about. Depending on the conventions your project, framework or environment uses, this could mean additional boilerplate inside the callbacks to distinguish success from error cases. This is typical in Node.js, where first argument of callback represents the error, if any:

  1. fs.readFile('/etc/passwd', 'utf8', function (err,data) {
  2.   if (err) {
  3.     return console.log("Sorry, no hacking for you (" + err.message + ")");
  4.   }
  5.   console.log(data);
  6. });

Alternatively, you may be asked to provide the error handler separately; an “errback”, as it’s sometimes called. Splitting the code into small parts is great and everything, but here it means you’ll have two functions as arguments:

  1. doSomething(withThis, function(result) {
  2.     // ...
  3. }, function(error) {
  4.     // ...
  5. });

Giving them names and extracting somewhere outside may help readability a little, but will also prevent you from taking advantage of one of the JavaScript’s biggest benefits: superior support for anonymous functions and closures.

Tags: , , , ,
Author: Xion, posted under Programming » 3 comments

Fluent Chaining

2013-06-30 14:24

Look at the following piece of jQuery code:

  1. $('span')
  2.     .attr('data-type', 'info')
  3.     .addClass('message')
  4.     .css('width', '100%')
  5.     .text("Hello world!")
  6.     .appendTo($('body'))
  7. ;

Of the two patterns it demonstrates, one is almost decisively bad: you shouldn’t build up DOM nodes this way. To get more concise and maintainable code, it’s better to use one of the client-side templating engines.

The second pattern, however, is hugely interesting. Most often called method chaining, it also goes by a more glamorous name of fluent interface. As you can see by a careful look at the code sample above, the idea is pretty simple:

Whenever a method is mostly mutating object’s state, it should return the object itself.

Prime example of methods that do that are setters: simple function whose pretty much only purpose is to alter the value of some property stored as a field inside the object. When augmented with support for chaining, they start to work very pleasantly with few other common patterns, such as builders in Java.
Here’s, for example, a piece of code constructing a Protocol Buffer message that doesn’t use its Builder‘s fluent interface:

  1. Person.Builder builder = Person.newBuilder();
  2. builder.setId(42);
  3. builder.setFirstName("John");
  4. builder.setLastName("Doe");
  5. builder.setEmail("johndoe@example.com")
  6. Person person = builder.build();

And here’s the equivalent that takes advantage of method chaining:

  1. Person person = Person.newBuilder()
  2.     .setId(42)
  3.     .setFirstName("John")
  4.     .setLastName("Doe")
  5.     .setEmail("johndoe@example.com")
  6.     .build();

It may not be shorter by pure line count, but it’s definitely easier on the eyes without all these repetitions of (completely unnecessary) builder variable. We could even say that the whole Builder pattern is almost completely hidden thanks to method chaining. And undoubtedly, this a very good thing, as that pattern is just a compensation for the deficiencies of Java programming language.

By now you’ve probably figured out how to implement method chaining. In derivatives of C language, that amounts to having a return this; statement at the end of method’s body:

  1. jQuery.fn.extend({
  2.     addClass: function( value ) {
  3.         // ... lots of jQuery code ...
  4.         return this;
  5.     },
  6.     // ... other methods ...
  7. });

and possibly changing the return type from void to the class itself, a pointer to it, or reference:

  1. public Builder setFirstName(String value) {
  2.     firstName_ = value;
  3.     return this;
  4. }

It’s true that it may slightly obscure the implementation of fluent class for people unfamiliar with the pattern. But this cost comes with a great benefit of making the usage clearer – which is almost always much more important.

Plus, if you are lucky to program in Python instead, you may just roll out a decorator ;-)

Tags: , , , , , ,
Author: Xion, posted under Programming » Comments Off on Fluent Chaining

jqpm: Package Manager for jQuery

2012-07-07 15:05

There is a specific technology I wanted to play around with for some time now; it’s called node.js. It also happens that I think the best way to get to know new stuff is to create something small, but complete and functional. Note that by ‘functional’ I don’t really mean ‘practical’; that distinction is pretty important, given what I’m about to present here.

Basically, I wrote a package manager for jQuery. The idea was to have a straightforward way to install jQuery plugins – a way that somewhat mirrors the experience of dozens of other package managers, from pip to cabal. End result looks pretty decent, in my opinion:

  1. $ jqpm install flot
  2. [jqpm] flot installed successfully
  3. $ ls *.js
  4. jquery.flot.js

The funny part? It doesn’t use any central, remote registry of plugins. What it does is searching GitHub and pulling code directly from there – provided it is able to find something relevant that looks like jQuery plugin. That seems to work well for quite a few popular ones, which is rather surprising given how silly and simplistic the underlying algorithm is. Certainly, there’s plenty of room for improvement, including support for jquery.json manifests – the future standard for the upcoming official plugin site.

As I said before, though, the main purpose of jqpm was educational one. After toying with underlying technologies for a couple of evenings, I definitely have better perspective to evaluate their usefulness. While the topic might warrant a follow-up posts in the future, I think I can briefly summarize my findings in few bullet points:

  • Node’s JavaScript is almost the same language you can find in your browser, with all of its wats, warts and shortcomings. That’s not a big problem if you already learned to deal with them, but I surely wouldn’t recommend it as starter language for novices. Additionally, it also turns out to be quite verbose language, with all the ubiquitous functions and loops, and without denser syntactic sugar such as list comprehensions.
  • By contrast, the standard library of Node is very nice mixture of usefulness and minimalism. It’s certainly not as rich as Python’s or Java’s, but it’s more than usable, despite sitting a bit on the low level side.
  • The canonical tool for managing dependencies, npm, is rather curious creature. Combined with the way Node resolves require() calls, it makes for an unusual system that resembles classic C/C++ #includes – but improved, of course. What stands out the most is the lack of virtualenv/rvm-style utilities; instead, an equivalent approach of local node_modules subfolders is used instead. (npm faq and npm help folders provide more elaborate explanation on how does it work exactly).
  • The callback-based, asynchronous computation is a big hindrance that doesn’t really seem worthwhile. Intriguingly, the hassles of async vs. sync feel strangely similar to issues with pure vs. impure code in functional languages such as Haskell; in both cases you need some serious refactoring of brainware to start coding effectively. In Haskell, however, you are gaining tremendous boons to correctness, modularization, parallelization and testability. In Node, it’s disputable whether you actually gain anything: the whole idea of I/O based on a single event loop sounds all too similar to what an operating system already does with threads sleeping on I/O calls and hardware interrupts that wake them. Granted, this incarnation of asynchronous I/O is much better than some older ones, but that’s mostly thanks to JavaScript being much better equipped to handle the callback bonanza than plain ol’ C.

The bottom line: node.js is definitely not a cancer and has many legitimate uses, mostly pertaining to rapid transfer of relatively small pieces of data over the Internet. API backends, single page web applications or certain game servers all fall easily into this category.

From developer’s point of view, it’s also quite fun platform to code in, despite the asynchronous PITA mentioned above (which is partially alleviated by libraries like async.js or frameworks providing futures/promises). On the overall abstraction ladder, I think it can be placed noticeably lower than Java and not very much higher than plain C. That place is an interesting one, and it’s also not densely populated by any similar technologies and languages (only Go and Objective-C come to mind). Occupying this mostly overlooked niche could very well be one of reasons for Node’s recent popularity.

Tags: , , , ,
Author: Xion, posted under Internet, Programming, Thoughts » 2 comments

Self-Replacing Script Blocks for Dynamic Lists

2012-01-17 8:52

On contemporary websites and web applications, it is extremely common task to display a list of items on page. In any reasonable framework and/or templating engine, this can be accomplished rather trivially. Here’s how it could look like in Jinja or Django templates:

  1. <ul>
  2. {% for item in items %}
  3.     <li>{{ item }}</li>
  4. {% endfor %}
  5. </ul>

But it’s usually not too long before our list grows big and it becomes unfeasible to render it all on the server. Or maybe, albeit less likely, we want it to be updated in real-time, without having to reload the whole page. Either case requires to incorporate some JavaScript code, talking to the server and obtaining next portion of data whenever it’s needed.

Obviously, that data has to be rendered as well, and there is one option of doing it on the server side, serving actual HTML directly to JS. An arguably better solution is to respond with JSON or similar representation of our items. This is conceptually simpler, feels less messy and is potentially reusable as a part of website’s external API. There is just one drawback: it forces rendering to be done also in JavaScript.

Tags: , , , , , , ,
Author: Xion, posted under Applications, Internet » 1 comment

Do czego przydaje się AJAX

2011-04-16 22:44

Kiedyś wymyślono, że statyczne strony WWW są nieco nudne i że trochę bardziej zaawansowanej logiki mogłoby dodać im funkcjonalności. Powstał więc język JavaScript, który po pewnym czasie (gdy minął okres wykorzystywania go do animowanych zegarków, spadających płatków śniegu i innych niepoważnych zastosowań) znacząco zyskał na funkcjonalności. Dorobił się między innymi możliwości wysyłania dodatkowych żądań HTTP, niezależnie od pierwotnego requestu, wczytującego całą stronę.
Technika ta jest znana jako AJAX, czyli Asynchronous Javascript And XML. Ten łatwo wpadający w oko akronim jest notabene jednym z najbardziej nietrafnych, jakie da się znaleźć w całej szerokiej domenie informatyki. Jest tak dlatego, gdyż żądania HTTP wysyłane ze skryptów strony WWW:

  • wcale nie muszą być asynchroniczne, chociaż zwykle są
  • wcale nie muszą być kodowane w języku JavaScript (chociaż niemal zawsze są)
  • wcale nie muszą zwracać wyniku w formacie XML, bo zwykle używa się prostszych formatów

Ważna jest tu zwłaszcza uwaga ostatnia. Chociaż API do wysyłania żądań HTTP składa się z klasy o nazwie XMLHTTPRequest, to w istocie nie ma obowiązku korzystania z wbudowanego w nią parsera XML. Równie dobrze potrafi ona zwrócić odpowiedź serwera HTTP w postaci tekstowej, którą możemy potem przetworzyć ręcznie. W praktyce chyba najbardziej popularnym formatem zwrotnym dla zapytań AJAX-owych jest opisywany już przeze mnie JSON.
Oczywiście, nikt przy zdrowych zmysłach nie pisze samodzielnie kodu do owego “przetwarzania ręcznego” odpowiedzi z serwera. Zarówno ten końcowy etap, jak i samo wysyłanie żądania zostało bowiem opakowane w kilka użytecznych frameworków. Jednym z nich jest choćby jQuery, który poza ukrywaniem zbędnych szczegółów AJAX-u posiada też mnóstwo innych przydatnych funkcji ogólnego przeznaczenia.

Do czego może przydać się możliwość łączenia się z serwerem HTTP z poziomu Javascript? Żeby znaleźć odpowiedź, wystarczy dobrze przyjrzeć się właściwie dowolnej bardziej skomplikowanej stronie internetowej..Prawie na pewno znajdziemy na niej mechanizmy, które w tle pobierają dodatkowe dane z macierzystego serwera lub wysyłają doń jakieś informacje. Dzięki temu mogą one realizować takie funkcje jak:

  • Dynamicznie pobieranie nowych treści, które pojawiły się od czasu przeładowania witryny. Ładnym przykładem takie zachowania jest Twitter. Jeśli zostawimy stronę otwartą w zakładce przeglądarki, wówczas po jakimś czasie możemy odnaleźć na niej ramkę z napisem w rodzaju “2 new tweet(s)”, po kliknięciu której zobaczymy od razu nowe statusy.
  • Doczytywanie starszych elementów w trakcie przewijania. To odwrotny (chronologicznie) przypadek do powyższego, będący alternatywą dla stronicowania. Przykładem strony świetnie stosującej to rozwiązanie jest dzone.
  • Wyświetlanie szczegółów elementu, na przykład w dymku (tooltip) po najechaniu na niego kursorem myszy lub po rozwinięciu do większej postaci. Oczywiście ma to sens głównie wtedy, gdy treść do pobrania jest na tyle duża, że nie jest rozsądne dostarczanie jej wraz z pierwotną treścią strony.
  • Wysyłanie formularzy bez przeładowywania strony. Normalnie przesłanie formularza na stronie skutkuje jej przeładowaniem w wyniku żądania typu POST (rzadziej GET). Można jednak przechwycić zdarzenie wysłania formularza i zamiast niego przesłać zapytanie AJAX-owe. Sensownym wykorzystaniem tej techniki jest weryfikacja nazwy użytkownika po wciśnięciu osobnego przycisku w formularzy rejestracyjnym do wielu serwisów sieciowych.
  • Podpowiadanie zapytań w przypadku wyszukiwania. Tutaj nietrudno o przykłady, bo robią to wszystkie wyszukiwarki internetowe ogólnego przeznaczenia, a także sporo dedykowanych mechanizmów wyszukiwania obecnych w serwisach sieciowych.
  • Synchronizacja edytowanego dokumentu (Google Docs), obsługa czata (Facebook), map (Google Maps) i wielu innych zaawansowanych logicznie aplikacji webowych.
Tags: , , ,
Author: Xion, posted under Internet, Programming » 6 comments

Przenośne aplikacje mobilne

2011-04-05 21:07

Odkryłem niedawno bardzo ciekawy projekt o nazwie jQuery Mobile. Jego założeniem jest uproszczenie procesu tworzenia aplikacji na różne platformy mobilne poprzez dostarczenie odpowiednio przenośnego frameworka webowego. Powstałe przy jego pomocy “aplikacje” (a tak naprawdę odpowiednio spreparowane strony) mają wyglądać i działać tak samo na większości przenośnych urządzeń takich jak smartphone‘y i tablety.

Całkiem interesujące, prawda? Jeszcze ciekawsze jest to, że mimo bycia wciąż w stadium alpha (wersję alpha 4 wydano parę dni temu) całość działa już bardzo dobrze i rzeczywiście spełnia większość swoich obietnic. Oczywiście nie każdemu może uśmiechać się “programowanie w HTML” (;D), ale tutaj jest ono dość ładnie zorganizowane w warstwę interfejsu (odpowiednio spreparowane tagi HTML) i logiki (kod JavaScript wykorzystujący jQuery). Ta pierwsza pozwala między innymi na umieszczanie kilku stron w jednym pliku i efektowne przełączanie miedzy nimi:

  1. <div data-role="page" id="menu">
  2.     <div data-role="content">
  3.         <ul data-role="listview">
  4.             <li><a href="#one">One</a></li>
  5.             <li><a href="#two">Two</a></li>
  6.         </ul>
  7.     </div>
  8. </div>
  9. <div data-role="page" id="one">
  10. ...
  11. </div>
  12. <div data-role="page" id="two">
  13. ...
  14. </div>

Przejścia pomiędzy stronami nieźle imitują natywny UI platform mobilnych, gdyż są zrealizowane przy pomocy javascriptowych animacji zaimplementowanych w jQuery. Co więcej, jak widać powyżej odnośniki mogą być zwykłymi linkami (<a>). Czego zaś nie widać to to, że przy okazji przechodzenia między stronami historia przeglądarki – a więc chociażby przyciski Wstecz i Dalej – działa zgodnie z przewidywaniami i “nie psuje” zachowania aplikacji.
Naturalnie samo przełączanie stron to nie wszystko, bo wypadałoby przecież coś na nich pokazać :) Tutaj jQuery Mobile też prezentuje się dobrze, bo niejako automagicznie dba o odpowiedni wygląd elementów aplikacji poprzez stosowanie wbudowanego zestawu “mobilnych” stylów CSS. Zmieniają one wygląd tekstu, linków oraz pól formularzy na taki, który dobrze udaje kontrolki natywnego interfejsu. No, a przynajmniej może uchodzić za takowy w przypadku urządzeń pracujących pod kontrolą iOS-a, bo właśnie do interfejsu tego systemu aplikacje jQuery Mobile są najbardziej podobne.

Niemniej także na innych platformach (chociażby Androidzie) rezultat zastosowania tego frameworka jest więcej niż zadowalający. Wydaje mi się aczkolwiek, że podobne rozwiązania chwilowo wyprzedzają jeszcze trochę swój czas. Ich podstawowym mankamentem jest brak sensownych dojść z przeglądarki internetowej do większości ciekawych podsystemów urządzeń mobilnych, takich chociażby jak kamera; póki co dostępne są chyba tylko usługi lokalizacyjne. Nie da się więc w ten sposób tworzyć skomplikowanych aplikacji, korzystających ze sprzętu czy bardziej zaawansowanych funkcjonalności systemu.
Jeśli jednak chodzi o proste rozwiązania oparte na tekście, obrazkach i formularzach – a więc jako szeroko pojęte front-endy do zdalnych repozytoriów z danymi – to jQuery Mobile może być dobrą alternatywą dla mozolnego portowania aplikacji między różnymi platformami. Podobnie zresztą rzecz ma się z mobilnymi wersjami zwykłych stron internetowych.

Tags: , , ,
Author: Xion, posted under Applications, Internet, Programming » 8 comments
 


© 2017 Karol Kuczmarski "Xion". Layout by Urszulka. Powered by WordPress with QuickLaTeX.com.