Posts tagged ‘exceptions’

Błędne błędy

2008-02-19 19:47

Przeglądając ostatnio kod swojego… nazwijmy to umownie: silnika (;P), zauważyłem pewne dość ciekawe rozwiązanie. Jednak w tym przypadku ‘ciekawe’ znaczy mniej więcej tyle, co ‘zastanawiające’, ‘wątpliwe’ i ‘cokolwiek dziwne’. Chodzi o obsługę przeróżnych błędów czasu wykonania – czyli wyjątków – a w szczególności o ich rodzaje, wyróżnione w postaci klas obiektów reprezentujących rzeczone błędy.
Nie wiedzieć czemu podzieliłem je bowiem ze względu na źródło błędów. Zaowocowało to klasami wyjątków pochodzących od Windows API, od DirectX czy wreszcie takich, których źródło tkwiło w samym kodzie silnika. Oczywiście taki obiekt wyjątku miał też jakieś dodatkowe dane, co w najprostszej wersji ograniczało się po prostu do tekstowego komunikatu o tym, co się stało.

Nie waham się stwierdzić, że taka organizacja klas wyjątków to pomysł po prostu poroniony :) Na etapie obsługi błędów o wiele bardziej interesuje nas bowiem ich przyczyna, która powinna być określona jak najdokładniej. Stwierdzenie, że mamy do czynienia np. z błędną wartością argumentu naszej funkcji, mówi o wiele więcej niż fakt, że wartość ta spowodowała dalej błąd przy korzystaniu z jakiejś zewnętrznej biblioteki – na przykład DirectX. Różnica polega chociażby na tym, że dysponując klasami wyjątków w rodzaju InvalidArgumentException zamiast WindowsAPIError możemy wcześniej sygnalizować nieprawidłowe sytuacje. Ich obsługa jest też wygodniejsza, gdyż duża liczba klas wyjątków ułatwia oddzielanie od siebie fragmentów odpowiedzialnych za radzenie sobie z różnymi typami błędów.

Morał jest więc prosty: ważniejsze jest to, co konkretnie poszło źle – nie zaś to, gdzie rzecz się stała. Świadczą o tym także wyjątki spotykane w bibliotekach pokroju STL, .NET czy JDK. Wszędzie tam powyższa zasada jest nadrzędna.

Tags: ,
Author: Xion, posted under Programming » 1 comment

Przeciążanie destruktorów

2007-09-15 11:41

Trochę poprzednio ponarzekałem na technikę RAII stosowaną w C++, a raczej na towarzyszący jej brak wygodnej instrukcji finally. Było to być może odrobinę niesprawiedliwe, gdyż mechanizm ma dość duże możliwości – przynajmniej potencjalnie :)

Natrafiłem jakiś czas temu na Usenecie na ciekawy pomysł związany z tą właśnie techniką. Chodzi tu o wykrywanie, z jakiego powodu obiekt lokalny ma zostać zniszczony. Może się to bowiem odbyć w normalny sposób (gdy kończy się wykonanie odpowiedniego bloku kodu i program przechodzi dalej) lub w wyniku odwijania stosu podczas obsługi wyjątku. W obu przypadkach w C++ jest jednak wywoływany jeden i ten sam destruktor.
Jest to w porządku, jeżeli jego zadaniem jest tylko zwolnienie zasobu (czyli np. zamknięcie otwartego deskryptora pliku). Możemy sobie aczkolwiek wyobrazić zastosowanie RAII do tzw. transakcji:

  1. try
  2. {
  3.    CTransaction ts;
  4.    ts.DoSomething();  // jakaś operacja
  5.  
  6.    // ...
  7.    if (SomethingBadHappened())
  8.       throw std::exception("Failure!");
  9. }
  10. catch (...) { /* ... */ }

Transakcja to termin znany głównie programistom zajmującym się bazami danych lub innymi pokrewnymi dziedzinami “sortowania ogórków” ;) W skrócie, jest to taki ciąg operacji, który musi być zaaplikowany albo w całości, albo wcale. Jeżeli po drodze zdarzy się coś nieoczekiwanego i transakcję trzeba przerwać, wszystkie wykonane do tej chwili operacji powinny zostać odwrócone (rollback).
Można by to zrobić automatycznie w reakcji na rzucenie wyjątku, gdyby C++ pozwalał na wykrycie wspomnianych dwóch sposobów niszczenia obiektu. Ciekawym pomysłem na to jest dopuszczenie więcej niż jednego destruktora:

  1. class CTransaction
  2. {
  3.    public:
  4.       CTransaction() { Begin(); }
  5.       ~CTransaction() { Commit(); }
  6.       ~CTransaction(const std::exception&) { Rollback(); }
  7. };

Zwykły, bezparametrowy, byłby wywoływany w przypadku zwyczajnego opuszczenia bloku kodu. Natomiast destruktor przyjmujący parametr włączałby się wówczas, gdy niszczenie obiektu zdarzy się z powodu wyjątku. Taki destruktor “łapałby” więc na chwilę taki wyjątek – lecz nie po to, by go obsłużyć, ale wyłącznie w celu odpowiedniego zakończenia życia obiektu w sytuacji kryzysowej. Parametr takiego destruktora odpowiadałby typowi wyjątku, który ten destruktor miałby “łapać”.

Obecnie nie jest naturalnie możliwe stosowanie w C++ takiej konstrukcji. Istnieje jednak sposób na sprawdzenie, czy jesteśmy właśnie w trakcie obsługi jakiegoś wyjątku. Służy do tego mało znana funkcja uncaught_exception z przestrzeni std (nagłówek exception):

  1. CTransaction::~CTransaction()
  2. {
  3.    if (std::uncaught_exception())
  4.       // destruktor wywołany przez wyjątek - odwracamy transakcję
  5.       Rollback();
  6.    else
  7.       // normalne wywołanie destruktora - zatwierdzamy
  8.       Commit();
  9. }

Wprawdzie nie zapewnia ona dostępu do samego obiektu wyjątku (ani poznania jego typu), ale pozwala na zorientowanie się, czy taki wyjątek w ogóle wystąpił. A to, jak widać, najczęściej wystarczy. Tak więc chociaż przeciążanie destruktorów na pierwszy rzut oka brzmi interesująco (i intrygująco), nie jest, jak sądzę, zbytnio potrzebne.

Tags: , , ,
Author: Xion, posted under Programming » 2 comments
 


© 2017 Karol Kuczmarski "Xion". Layout by Urszulka. Powered by WordPress with QuickLaTeX.com.